The cracks in our mirror
In mijn werk gebruik ik mezelf en mijn dochter Roos als modellen.
Wanneer ik mijn dochter fotografeer, stuur ik niets bewust aan.
Pas achteraf zie ik welk verhaal zich aandient. Soms vraag ik me af: kijk ik naar haar, of naar mezelf?
Zie ik mijn eigen barsten door de spiegel?
Zijn dit de barsten die mij gevormd hebben en nog steeds in mij aanwezig zijn?
Zie ik mijn eigen ervaringen weerspiegeld in haar houding, in een blik,
in het moment waarop ogen worden bedekt of juist me recht aankijkt?
In periodes van financiële onzekerheid en rouw leerde ik wat doorgaan betekent.
Werken, zorgen, blijven functioneren. Niet klagen.
Ik dacht dat doorgaan de enige optie was, ook al voelde ik van binnen dat dit niet de oplossing was.
Fotograferen is voor mij een noodzakelijke manier om dit zichtbaar te maken.
Niet om te verwerken, maar om te vertellen.
Wat ik niet makkelijk uitspreek kan ik door het te laten zien wel vertellen.
De rafelige stof contrasteert met de zachte huid van mijn dochter.
Die spanning tussen kwetsbaarheid en bescherming loopt door mijn beelden heen.
De vezels zijn zichtbaar en bijna tastbaar. Het beeld gaat niet alleen over zien, maar ook over voelen.
Dramatisch licht en diepe schaduwen geven mijn beelden hun kracht. Te lichte beelden voelen schoon en te luchtig.
Mijn verhalen worden duidelijker in contrast. Licht en donker mogen naast elkaar bestaan.
Al sinds de middelbare school speel ik bewust met kleding en accessoires.
Soms underdressed omdat dat veiliger voelt. Soms overdressed om de aandacht naar de buitenkant te verplaatsen.
In mijn beelden gebruik ik schoonheid op een vergelijkbare manier: als bescherming,
maar ook als ingang naar wat daaronder ligt.
Mijn werk gaat niet over oplossen.
Het gaat over het zien van mijn eigen ervaringen weerspiegeld in de houding van mijn dochter,
een blik in haar ogen of in het moment waarop ogen worden bedekt.
In die spiegeling ontstaat ruimte — niet voor antwoorden, maar voor wat nog steeds in ons aanwezig is.
Misschien herkennen we daarin ook iets van onszelf.
